Op naar Amritsar...

1 december 2013 - Amritsar, India

Namaste allemaal,

Vandaag is het een dag vol met reizen, om 8.30 wordt ik opgehaald vanuit Varanasi bij me hotel met de taxi om me naar het vliegveld te brengen, net op tijd kom ik aan, de chauffeur reed maar niet door en was alleen maar aan het bellen, schijt irritant!

Ik huppel het vliegveld in en klooi met me flightbag tot hij er uiteindelijk om heen zit en iedereen kijkt maar niemand die je even een handje helpt! Kom ik aan bij de check in balie blijkt dat me tas 6 kilo over het maximale gewicht heen zit, hoe kan dat nou, het is precies dezelfde tas die ik meegenomen heb van Delhi naar Varanasi en daar heb ik geen gezeur gehad! Het meisje achter de balie was weer niet de vriendelijkste en ik moest 1500 roepie betalen, vast omdat ik een toerist ben, want ik heb mensen bagage in zien checken waar je niet goed van wordt, in India hebben ze de grootste koffers die je ooit in de wereld gezien hebt en ooit wil zien, en dan per persoon 2 stuks!!! En ik maar bijbetalen!

Dan vertelt ze me ook nog eens dat de vlucht vertraagt is maar gelukkig maar een half uur, dat is te doen en komt mij ook wel goed uit kan ik nog even snel ontbijten. Ik ga voor het zekeren....een snickers en een bounty met een cola, geen troep even en niet te veel, slik wel immodium maar weet niet hoe of wat.

Uiteindelijk mogen we boarden en vertrek de vlucht, niks aan het handje, touch down en door naar de bagageband. Ik had me bagage het vliegtuig in zien gaan dus dat is altijd fijn, dan weet je dat het er bij zit! Bagage pakken, flightbag eraf, pissen en door naar de bus die me naar de metro moet brengen. Voor ik de bus in ga nog even een sigaretje roken en iemand vraagt aan me hoe is het gelukt om je aansteker mee te krijgen....op alle vluchten nergens problemen mee gekregen....achteraf niet moeten zeggen!

We komen aan bij de metro en ik hoef alleen nog maar door de beveiliging want ik heb me token al gekocht op het vliegveld voor de metro en ja hoor....me aansteker moet ik inleveren....balen, dat was een fijne aansteker, heb nog een beetje moeilijk staan doen, maar ook deze trut had waarschijnlijk diarree!

Op naar de metro en van uit daar naar het treinstation in Delhi, wat een mensen, niet normaal, alsof alle bijenkorfen in Nederland alles gratis weggeven en dan keer minimaal 4! En niemand heeft fatsoen, iedereen duwt, trekt, schopt echt vreselijk! Persoonlijke ruimte kennen ze hier niet, helemaal niet, rijen vormen ook niet....me trein stond niet op de borden dus moest ik naar het hokje voor de informatie, nou hell no...ik heb er 10 minuten gestaan en dat ging het echt niet worden. Aan alle kanten staan mensen aan je te trekken, duwen en lopen je gewoon omver....het was zelfs zo erg dat iemand me aan me rugzak opzij trok....grrrrrrr

Uiteindelijk ben ik door de beveiliging gegaan en daarna iemand gevonden die me wilde helpen. Natuurlijk was het het perron aan de gehele andere kant van het station, maar ik was er met nog een uurtje te gaan....WHOEHOE!!! Met planning werkte vandaag!!! Op het perron nog een poosje staan praten met een jong meisje, wat erg fijn is want je praat hier eigenlijk alleen maar met mannen, vrouwen praten hier eigenlijk niet zo snel met je en de mannen doen natuurlijk het rijden met de riksja`s en je lastig vallen.

Het bleek een speciale trein met eten en alles, heb de soep gegeten en de yoghurt verder niks, maar een volledig diner werd je aangeboden, fles water, soep en zelfs een toetje....ijs. Op de terugweg heb ik deze ook dus hopelijk voel ik me dan iets beter en kan ik het wel proberen!

Nu op naar het hotel, het gezeik met het onderhandelen van die stomme riksja`s begint weer en laat me uiteindelijk voor 100 roepies wegbrengen, veel te veel, maar ben er echt klaar mee.

Nu lekker slapen en morgen Amritsar in!

Veuvje

2 Reacties

  1. Mammie:
    2 december 2013
    Wordt tijd dat je naar huis komt mop ik zou niet graag je chauffeur nu zijn haha assertief hè
    Xxxxx
  2. Hanne:
    2 december 2013
    Hi schattie,
    Nou, je hebt de reis overleefd en met alleen een aansteker als slachtoffer. Valt nog mee, toch?
    Hoe gaat het nu met het gespetter in de pot, al wat beter?
    Nog maar een paar nachtjes slapen en dan ben je er weer. Daar heb ik zin in! Ben al aan het aftellen.
    Dikke kus