Olifantentrek en Amber fort

14 november 2013 - Jaipur, India

Namaste allemaal,

Vandaag is de dag waar ik zolang naar uit gekeken heb, ik mag met een olifant gaan werken. De taxi chauffeur zou me oppikken om 9.30, dus mooi de tijd om een beetje te uit te slapen en rustig te ontbijten. Ik kom op het dakterras en daar kom ik een oude bekende tegen uit Agra, hij bedankt me voor de goeie tip voor dit hotel. We ontbijten samen en kletsen bij. Hierdoor had ik nog net even de tijd om me tanden te poetsen, snel me spullen pakken en op naar buiten.

Ik stap in de taxi en vraag of hij even wilt stoppen bij de Wind palace en dat is geen probleem, ik klik wat foto`s en off we go. Onderweg komen we langs het Amber fort, mega mega groot, maar zo mooi alleen al vanaf de buitenkant om te zien. Hier wordt ik door de taxi chauffeur gedropt op de terugweg van de olifanten. We rijden nog een stuk snelweg voordat we een zijweggetje induiken en we zo`n 2 kilometer off the road moeten rijden. We komen aan en ik wordt begroet daar een super aardige, goed Engels sprekende jongen en die vertelt me wat we allemaal gaan en doen, ik krijg 4 bananen in me handen gedrukt en daar komt ze aan.....Laksmi...een Indiase olifant van 28 jaar oud, jezus wat is dit prachtig zeg! Ik ben blij dat ik me zonnebril op heb, want stiekem pink ik ff een traantje weg. Ik geef haar de bananen die ze heerlijk wegpeuzeld. De jongen vertelt dat ze uit Agra komt en ze bij hun terecht kwam toen ze 10 jaar was, de man die haar begeleid heeft haar al die tijd getraind en is als een vader voor haar, de liefde voor de man straalt eraf!

Laksmi wordt klaar gemaakt om gewassen te worden en Ati neemt me mee naar de wasplek. Omdat het winter is zal ze niet in het water gaan maar mag ik haar met de tuinslang badderen en schrobben. Hij zet me goed aan het werk. Samen met haar begeleider geef ik haar een bad en een schrobbeurt van ruim een uur. De begeleider is heel aardig, maar spreekt bijna geen Engels. Hij loopt naar Ati en spreekt van met hem terwijl ik verder ga met de schrobbeurt. Ik probeer zoveel mogelijk contact me haar te maken, met me handen en met me ogen, wat een prachtig dier, zo zachtmoedig, maar ook zo groot! Ik ben vreselijk onder de indruk. Ati komt naar me toe en zegt tegen me dat haar begeleider haar even meeneemt om de rugdrager eraf te halen omdat hij vind dat ik zo goed me best heb gedaan en omdat ik echt probeer contact te maken, mag ik haar echt helemaal gaan wassen, ondertussen krijg ik een biertje. Na een kwartiertje komt Laksmi terug zonder rugdrager en kan het echte feest beginnen. Ati vertelt ondertussen dat haat begeleider bepaald wie wat mag doen, omdat hij haar het beste kent, blijkbaar mag Laksmi mij.

Ik spuit water in haar slurf en ze spuit het over haar zelf heen en ondertussen ben ik ook zeiknat van top tot teen, maar ik geef er helemaal niks om, ik wil zoveel mogelijk genieten van dit moment. Gelukkig denkt Ati eraan om foto`s te nemen, want ik had er nog geen seconde aan gedacht.... Wat een droom die uitkomt dit, ongelofelijk, terwijl ik dit opschrijf krijg ik er nog kippenvel van en zal ik het nooit van me leven vergeten. Na allebei een douche gehad te hebben mag je nog even lekker aan de boon staan schuren, zoals ze doen in het wild. Lekker drogen en ondertussen worden de verf potjes klaargezet. Haar begeleider maakt voor mij een tekening die ik mag inkleuren naar keuze en ondertussen staat Laksmi geduldig te wachten. De tekening is klaar en ze nemen Laksmi weer mee om de rugdrager weer om te doen voor de trek. Ze hebben een heel groot platform gemaakt om rustig op Laksmi haar rug te gaan zitten. Wat een bumpy ride, maar ik geniet met volle teugen. Ik heb in het hier en nu en voel me werkelijk in India, op Laksmi haar rug! Onderweg stopt haar begeleider en vraagt of hij wat foto`s moet maken, ja graag! Hij springt van haar af en begint te schieten, hij gebaart me en met gebrekkig Engels en zegt hij ga maar op mijn plek zitten, maar don`t tell the boss!! Dat laat ik me geen 2 keer zeggen, redelijk soepel ga ik op zijn plek zitten, FANTASTISCH!!! Ik knuffel en kus haar op haar hoofd en krab haar op plekjes die me verteld waren die ze lekker vind. Ik kruip weer me rugdrager in en we vervolgen de weg. De omgeving is prachtig, hard en droog. Onderweg komen we kamelen, dromedarissen, geiten, koeien, pauwen en andere prachtige vogels tegen....maar aan al het goede komt een eind. We zijn weer terug bij haar thuis en via het platform kruip ik van Laksmi haar rug af. Ik neem afscheid van haar en ze slaat haar slurf om me heen.....zo vet!!!

Op naar de lunch, als het ergens paradijs is is in de woestijn is het hier....heerlijke lunch met keuze uit van alles en ik probeer ook alles. Beetje opgelaten, want ze doen hier alles voor je, je stoel aanschuiven je drinken bijvullen, je bord opscheppen....heel erg decadent! Na de lunch is het dan tijd voor de rekening en die was meer dan afgesproken, ondanks dat ik de tijd van me leven heb gehad heb ik zoveel geld niet bij me en besluit me assertiviteit in te zetten. Ik vraag of Ati even wilt komen en laat hem de mail zien en wat was afgesproken....geen enkel probleem, ik ga het in orde maken....dat is zijn. Ik betaal en geef ze nog een flinke fooi voor alle goede zorgen. Wat een ervaring kan het niet vaak genoeg zeggen, voordat hij me naar de auto loopt, geeft hij me een briefje met zijn nummer en zijn e-mailadres....ik vraag hem waarom...je bent altijd welkom als je hier wat langer wilt komen en wil werken met de olifanten....we kunnen je hier goed gebruiken en heel wat leren. WAUW wat een eer! Met pijn in me hart stap ik in de taxi en laat ik me in stilte rijden naar het fort.

Ik betaal de taxi chauffeur en begin aan de klim die 10000 trappen lijkt en in de brandende zon is het tergend, maar het fort ziet er van de buitenkant zo mooi uit dat ik altijd een goed excuus heb om uit te puffen....foto`s maken. Ik betaal me kaartje en verken het fort, ik heb waarschijnlijk de helft maar gezien, maar weer de mensen houden niet op, staren, foto`s maken, aan me zitten, achter me aan lopen....ik ben het helemaal zat en besluit naar de exit te gaan, het fort was trouwens aan de buitenkant toch veel mooier dan aan de binnenkant.

Ik spring hier op de bus, met weer geen idee waar ik eruit moet, maar in de bus zit een meisje die me graag helpt en me helpt op een goed punt uit te stappen, vanaf hier neem ik de autoriksja terug naar het hotel. Een oud, vies, rochelend en alleen tuffend mannetje brengt me vliegend door zijn riksja terug naar het hotel, normaal letten chauffeur goed op als er gaten in de weg zitten of speedbumps.....deze niet....volle vaart ragt hij zijn riksja door Jaipur heen. Al bont en blauw stap ik uit en bedank hem voor het ritje. Hij knipoogt naar me en spuugt een groene roggel langs me heen voordat hij vertrekt....ben ik blij dat ik terug ben.

Bij de receptie bel ik Omh dat ik er klaar voor ben om naar de stoffen winkel te gaan om me kleren op te halen. Hij stuurt een vriend, want hij is op het moment heel ergens anders. Geen probleem, geef me 30 minuten om even op me kamer bij te komen en dan ben ik er helemaal klaar voor. Na 30 minuten loop ik naar buiten en daar komt hij aangereden, dezelfde jongen die me gisteren terug gebracht heeft naar me hotel. Hij rijdt me naar de winkel en daar zit ik nog een half uur te wachten omdat ze aan het eten zijn. Ik pas de kleding die net in de winkel aankomt, vers van de pers! Perfect! Ik betaal het restant en ga met de riksja terug naar het hotel.

Hier begin ik alvast met een beetje opruimen aangezien ik morgen met de trein verder reis naar Bundi. Tijd om te gaan eten! Op het dakterras kom ik Gary weer tegen en we eten samen wat en drinken nog wat na. Hierna terug naar me kamer en neem ik een lekkere hete douche....net op tijd want zodra ik de kranen uitdraai....black out...dat gebeurt hier best vaak...alle stroom valt dan uit en het verschilt wanneer het weer terug komt....nu heeft het ruim 3 kwartier geduurd. Nu nog even wat foto`s erop zetten en straks lekker slapen.

Morgen heb ik om 14.10 de trein naar Kota en pak daar de bus naar Bundi, een klein rustig stadje, dus hopelijk wat minder getoeter!

Hopelijk tot morgen allemaal!

Veuvje 

Foto’s

10 Reacties

  1. Mammie:
    14 november 2013
    Hè mop wat gaaf om te lezen het enigste wat Hans zegt wat prachtig haha
    Nou ben blij dat het zo goed bevallen is en dat het echt iets is geweest om op terug te kijken het lijkt me super gaaf
    Maar goed dat je de mail mee had genomen
    Nou ga lekker optijd slapen en een hele dikke kus en goede reis morgen met de trein xxxx en pootje pootje pootje
  2. Hanne:
    14 november 2013
    Hi liefie,
    Wauw! Wat een prachtig verhaal over de olifant. Je hebt een bijzondere band met dieren, dat is wel weer bewezen. Terwijl ik zat te lezen krijg ik een berichtje van je moeder of ik straks met je wil skypen. Ja natuurlijk!!! Tot straks, schattie.
    Dikke kus
  3. Karin:
    14 november 2013
    Hoi Vivian ik kijk uit naar je foto's met Laksmi. Dat is zeker gaaf om met een olifant te werken. Heb weer heerlijk zitten genieten van je verhalen en de foto's. Je bent dan wel alleen naar India gegaan,maar je bent niet alleen als ik lees. Wanneer zien we je in je nieuwe outfit op een foto?? Goede reis naar Bundi. Groetjes Karin vd Wal
  4. Raema:
    14 november 2013
    Cool werken met een olifant!
    Geniet nog steeds van je verhalen en hoop er nog meer te mogen lezen
    Xxxx
  5. Sanne:
    15 november 2013
    Heee schattie, welk nummer gebruik je nou???? Me berichtjes komen niet meer aan :(
    Om even terug te komen op de olifanten!
    Hoe cool!!!! Echt super bijzonder , een ervaring om nooit te vergeten!!!! Super super super!!!
    Heeeeeeeeel veeel plezier en ik ga je zondag stalken op skype mocht je tijd en wifi hebben :)
    Miss you!!!! Dikke kuss! !!!!
  6. Evelien:
    15 november 2013
    jeetje

    ben een beetje jaloers op je,maar leuk om je verhalen te lezen en dan vooral hoe je geniet van dit alles
  7. Hans & Karin:
    16 november 2013
    Namaste vievje,
    Wat heerlijk om zo dicht bij een olifant te zijn. Geweldige dieren,heb altijd veel bewondering en ontzag. Volgens mij vergeet je dat nooit. Een echt intense ervaring. Alleen maar Genieten.
    Hans&Karin
  8. Frank:
    17 november 2013
    Wat een mooi verhaal over het olifant wassen Vivian. Je schrijft leuk!!
  9. Yvonne:
    18 november 2013
    Gave foto's Viev! Vooral die van jou met de olifant!
  10. Sonja:
    19 november 2013
    Wauw Viv!!! Wat een ongelooflijk ervaring. En dat ze je daar uitnodigen zegt meer dan genoeg over jou!!!