Kamelensafari

Namaste allemaal,

Na een oké nachtje slapen wordt ik wakker gemaakt om iets voor 8 uur, met een kop zwarte thee die niet te zuipen is, ik kleed me om, pies achter de tent en ga naar het ontbijt, ook weer op open vuur, fantastisch!

Na het ontbijt is het wachten geblazen. Normaal vertrek je om 9.00, maar mijn kameel wilde maar niet arriveren dus uiteindelijk kwam er een reserve kameel om 10.15 en het was een vrachtkamel, dus niet gewend om mensen te dragen.

Ik stap op en we vertrekken rond half 11, de zon staat al flink te branden en de rit duurt lang, veel te lang, alles doet me zeer en de zon wordt me echt te veel, uiteindelijk vraag ik even om te stoppen, ik moet echt even in de schaduw zitten, anders val ik van de kameel af. Geen probleem, na een kort stopje klim ik er weer op, nog 10 minuten voordat we bij de lunchbreak zijn, dat werd uiteindelijk 20 minuten, maar het is een mooi plekje met genoeg schaduw. Ondertussen is het half 2 voordat we gaan lunchen. Me hartslag kalmeert wat en ik drink een liter water weg, dit doe ik nooit meer, het is leuk voor de ervaring maar alles doet me zeer en de zon is gewoon te heet voor me.

Na wat gegeten, gedronken en gemasseerd te zijn stappen we weer op voor het laatste stukje en na 10 seconde voel ik alles alweer, hopelijk is het snel voorbij. De rit in zijn geheel gaat vooral langs kleine boerderijen en het landschap is droog, dor met wat droge groene bomen. Wat betreft dieren zien je vooral wat antilopes, gieren en Arends. Het laatste stuk duurt maar 3 kwartier en is vooral door een dorpje heen, weer allemaal zwaaien en lachen, terwijl me lijf het uitschreeuwt van de pijn. Verzitten heeft echt geen zin, want alles zit vast, je benen, je billen, je rug....het enige wat oké is zijn je armen.

Ik ben blij als we aankomen bij het eindpunt, het stelletje is er al die liepen wat voorop en ik zie dat ze in een heftige discussie zijn met Babu, ze zijn niet tevreden over de kwaliteit van de safari, zij heeft de hele nacht wakker gelegen door de herrie en hij heeft door de dekens en het kussen 7 flinke astma aanvallen gehad....er was hun beloofd dat ze iedere dag 5 uur op de kameel zouden zitten, de eerste dag was 4,5 uur en vandaag (gelukkig) 2,5 uur. Ik hoorde hier ook dat hun voor meer nog minder hebben betaalt dan mij. Ze willen de eigenaar spreken, maar die wil niet met hun spreken. Ze krijgen geen geld terug dat weet Babu ze wel te vertellen. En ze hebben helemaal gelijk, weer zo een voorbeeld van toeristen uitmelken, je betaalt een hoop geld en je hebt een klacht en ze geven niet thuis, bloedirritant. Ik slaap ook nog wel in zijn guesthouse en hij naait me gewoon een oor aan. Uiteindelijk stappen we in de riksja die we moeten delen terwijl we allebei voor een eigen riksja hebben betaalt. We kunnen niet met z`n 3e naast elkaar zitten, dus ga ik maar op de ijzeren stang zitten, gevoel ik me kont heb ik toch niet meer op het moment.

We droppen hun eerst bij hun guest house en we nemen afscheid, hele leuke mensen en ik ben blij dat hun er ook waren voor de tocht. Nu op naar het guesthouse voor een hete emmer douche...ik ben gebroken, de afgelopen dagen zijn hectisch geweest met weinig slaap en veel warmte...heel veel warmte. Ik doe ook maar meteen me was want dat was ook nodig en vanavond doe ik helemaal niks, me kont kan ik niks meer mee, maar ik weet ook dat het de dag erna altijd nog erger is en ik moet morgen weer in de bus gaan zitten naar Deshnoke....maar gelukkig wil ik hier heel graag heen dus heb je het er voor over.

Hopelijk lekker slapen en tot snel

Veuvje