Karni Mata

Namaste allemaal,

Vandaag een lekker rustig dagje, even bijkomen van de kamelensafari.
Het enige wat ik vandaag ga doen is vanmiddag naar de Karni Mata Tempel in Deshnoke, ook wel de rattentempel genoemd. Het verhaal gaat dat Karni Mata haar zoon verdronk en de naar 1 van de goden is gegaan om haar zoon terug te laten komen en die heeft toen besloten dat iedereen die in Deshnoke dood gaat terug komt als een rat, vandaar de tempel. Mensen in Deshnoke komen daar dus echt op dode familiebezoek....als je erin gelooft natuurlijk.

Eerst er maar eens heen, de bushalte uiteindelijk gevonden, maar niemand was zo vriendelijk om daadwerkelijk me maar ook iets te vertellen, staren en lachen is het enige wat ze kunnen. Uiteindelijk vind ik de bus naar Deshnoke en moet ik vooraan met me gezicht naar iedereen toe gaan zitten....appies kijken. Ik ben de mensen zo meer dan zat hier, misschien is het een combinatie van alles, ik heb keelpijn van de stof en de smog, een loopneus waar je niet goed van wordt en de zon houd hier nooit op me branden. Ik snap dat dat niet leuk is om te lezen wetende dat het in Nederland vriest en volgens mij zelfs al een beetje lafjes gesneeuwd heeft, maar zolang in de brandende zon heb ik nog nooit gezeten. En het is hier ook niet eens lekker, alsof je in een bakoven zit en dan de smog en stof erbij....geloof mij ik zit wat dat betreft liever in Nederland.

Aangekomen in Deshnoke zijn de mensen heel erg vriendelijk, ze willen me helpen en alles vertellen, zonder ook maar om een roepie te vragen....verfrissend! De tempel ligt vlakbij het station, ik slobber eerst nog een blikje cola op en een zakje van me nieuwe favo chips, India`s Magic Masala....die ga ik echt missen!!

Bij de tempel kan ik me schoenen achterlaten bij iemand die erop past en trek ik me sokken aan voordat ik naar binnen ga, geen entree geld en maar 20 roepies voor de camera en ik had er 200 voor neergelegd als dat moest, hier keek ik echt naar uit. Ben gek op ratten en dit waren er wel 10.000, niet normaal zoveel ratten! Allemaal rennen ze door elkaar heen, slapen ze bij elkaar en vechten ze met elkaar, van klein naar groot, fantastisch!! De meeste toeristen trekken hun neus ervoor op, maar ik krijg de glimlach niet van me gezicht, dit kan alleen in India. De mensen vinden het er leuk dat ik er zo blij rond loop, zelfs de beestjes aai en honderden foto`s van ze neem. Ratten zijn zo grappig, mensen nemen allemaal eten voor ze mee en brengen offers aan Karni Mata, het meeste zit in plastic zakjes, dus je ziet ratten in plastic zakjes kruipen om voedsel te scoren, ze maken ruzie om wie de kokosnoot mag opeten, maar ze zitten ook allemaal op de waterbak samen te drinken. Helemaal top, dit maakt het weer helemaal goed. Als ik door me knieën ga om foto`s van ze te maken, klimmen ze zelfs op me kruk helemaal naar boven, knabbelen aan je tenen en rennen langs je heen. Ik geniet hier echt van! De stank valt me echt reuze mee alleen doet al het eten wat op de grond ligt zeer aan me voeten.

Op een gegeven moment komt iemand me halen, ze hebben de witte rat gezien en ze zeggen dat als de witte rat zich laat zien aan je dan heb je iets goeds gedaan en brengt het geluk, uiteindelijk liepen er vier rond dus als het goed is heb ik nu een hoop geluk! Ik struin nog een beetje rond en moet op een gegeven moment toch echt terug naar het busstation, Bikaner is geen plek waar ik me echt veilig voel dus wil ik graag voor het echte donker thuis zijn. Ik spring op de bus en spring er weer uit als het nodig is.

Op naar het guesthouse me spullen pakken voor vanavond, dan heb ik om 22.30 de trein naar Delhi om vanuit Delhi het vliegtuig te pakken naar Varanasi....op naar de rivier Ganga. Ondertussen dat ik me spullen pak, besluit ik assertief te gaan doen. De kerel van het guesthouse heeft me afgezet met de kamelensafari, maar ik heb nog niet betaalt voor de kamer. Iedere keer als ik hem wil spreken is hij afwezig, het is hier het trouwseizoen en daar is hij druk mee wordt er door zijn schoondochter gezegd, maar haar Engels is niet van der mate goede kwaliteit dat ik haar iets duidelijk kan maken, de etenskaart....dan houd het op. Ik besluit tegen hem te gaan zeggen dat ik Vinod echt moet spreken, no Vinod, no pay....ik wacht tot 20.00 om erheen te lopen en heb het gesprek al honderen keren in me hoofd gevoerd. Waarom ik zolang wachten is omdat hij natuurlijk wil dat ik me spullen pak en weg dus alles staat al klaar op opgepakt te worden en weg te gaan, dan ben ik wel veel te vroeg op het station, maar so be it!

Ik loop met klamme handje en toch wel wat knikkende knieën binnen bij de schoondochter en vraag naar Vinod....nee morgen...maar ik moet hem echt spreken voordat ik uitcheck, oké ze belt hem voor me op....de telefoon gaat over en hij neemt op....Vinod ik moet zo uitchecken want de trein vertrek zo, maar ik wil het toch nog even hebben met je over de kamelensafari, ik zou 3000 roepies betalen als ik alleen was en dat heb ik ook betaalt alleen was ik niet alleen....geen probleem zegt hij dat hoef je niet voor de kamer te betalen alleen voor het eten en drinken....pfff dat wilde ik ook voorstellen zeg ik...top geregeld!!! Ik vertel hem ook van de sjaal en hang een verhaal op hij heel belangrijk voor me is, als hij hem vind zegt hij stuur ik hem naar je huis adres, laat je adres achter bij me schoondochter en dan ga ik het regelen! WAUW!! Ik was helemaal verbaast, heb dus inderdaad alleen maar het eten afgerekend en verder niks.

Terug lopend naar me kamer denk ik, das mooi dan blijf ik ook nog ff, pak weer me ereader erbij en dan hoef ik ook niet zo achterlijk lang te wachten op het treinstation. Om 21.15 pak ik me spullen en verlaat ik het guesthouse. Ik hou een riksja aan die me voor 50 roepies naar het station wilt brengen, hele rare man, wil me de hele tijd handjes geven en ze dan fijnknijpen, hij zit aan me benen en ik heb geen idee wat hij zegt....ik wordt op een gegeven moment wat korter af tegen hem want van doorrijden heeft hij ook niet gehoord. Gelukkig kan ik op een gegeven moment uitstappen als we aankomen op het station, bleghhhh straks eerst een doekje over me handen heen halen.

In het treinstation aangekomen staat de trein al te wachten, ik heb voor deze trein een wat hogere klasse geboekt en daar ben ik achteraf heel blij mee, kan wel een nachtje slaap gebruiken. Nu lekker me bedje opmaken in de trein, ff me ereader pakken en slapen, morgen om 6.10 komen we aan in Delhi.

Slaap lekker voor nu en tot snel!

Veuvje