Varanasi...dag 1!

Namaste allemaal,

Vandaag is de eerste dag Varanasi en ik heb geen idee waar ik moet beginnen, dus ik dacht laat ik het de hotel meneer vragen, die heeft vast goede tips. Na het ontbijt spreek ik hem aan en hij vertelt me dat het rond 16 uur een goed idee is om een boottochtje te maken. Het is hier zo mistig en vast ook vervuild dat de zon niet echt te zien is bij zonsopgang, heel jammer, maar dat scheelt wel weer vroeg opstaan! Ik boek het bij hem en zeg hem dat ik dan rond 16 uur terug ben bij het hotel....als ik het ooit terug vindt!

Hij stuurt iemand met me mee om te laten zien hoe je bij de main road komt, daar loop ik wat door de straten, druk, toeteren, heeeeeeeel veeeeeeel mensen dus besluit ik om te draaien en naar de ghats te lopen, daar is het rustiger. Onderweg stop ik bij een zaakje om wat water te kopen en een sigaretje te roken en raak aan de praat me een Indiase jongen. Onderweg naar het shopje ben ik aardig lastig gevallen en ik vind het steeds moeilijker om aardig te blijven, ben vaak kort af en snappie. Iemand liep me te pushen en ik zei tegen hem hoe harder je pushed hoe minder hard ik met je mee ga, toen liep hij mij een beetje belachelijk te maken en toen hem ik hem even de waarheid vertelt, omgedraaid en door gelopen....heerlijk dat maakt me dag weer goed en lucht zo op!

Terwijl ik met deze jongen aan het praten ben is het een komen en gaan van trouwerij optochten, de een nog vrolijker als de ander (hoewel de bruid altijd kijkt als haar ondergoed niet goed zit en de bruidegom vaak de grootste smile heeft) Familie gaat uit zijn dak, trommels, muziek, maar sommige lopen ook gewoon snel langs alsof er niks aan de hand is. Allemaal zijn ze opweg naar de main ghate waar het feestje vrolijk door gaat. Ik neem afscheid en besluit een stoet te volgen, wilde toch naar de ghats toe.

Aangekomen is het 1 vrolijke feestende bende, maar ook veel gezeur om bootje die je op de Ganges willen brengen en swammies of babas (hoe ze zich ook allemaal noemen) die zweren dat ze me allemaal beter kunnen maken, 100000 mensen hebben ze al geholpen...nou als Nederland me niet kan helpen, kan jij het al helemaal niet zeg ik dan, ooooo zo koppig ben je....yep i`m Dutch!!! Ik weet niet hoeveel email adressen ik heb gekregen vandaag van deze mafkezen, maar het is toch bijzonder om een holy men rond te zien lopen met een ipad of zo iets.....

Ik verlaat de mail ghat en loop langzaam terug naar het hotel, via deze kant heb ik meer kans om het hotel terug te vinden gok ik! Varanasi heeft (wat ik begreep) 365 ghats allemaal naast elkaar, eigenlijk is het 1 grote trap, het is ook echt flink klimmen als je hier ergens naar boven wilt komen

Struinend langs alle ghats kom ik langs de kleine burning ghats, hier verbranden ze de lichamen van de Hindu`s, vaak komen ze van over de hele wereld, maar veelal vanuit heel India. Iedere Hindu moet verbrand worden en zijn as in de heilige rivier de Ganga gestrooid worden. Deze ghats, 2 in Varanasi, draaien 24 uur per dag door en toen ik aan kwam lopen waren er 9 vuren en kwamen er nog 2 lichamen aan. Ik ging er rustig bij zitten, totdat een mannetje naar me toe kwam dat ik hier niet mocht zitten vanuit het respect naar de familie, maar daar boven in de tempel mocht het wel. Ik loop met hem mee naar boven en hij vertelt dat zijn familie deze ghat beheerd....dan moet hij dus van de laagste caste zijn die er is. Maar dat vertelt hij niet hij zit alleen maar aan me en laat me niet met rust, zelfs als ik vraag of ik in alle rust even kan kijken blijft hij me maar porren en aanraken....ik pak me spullen en loop weg, terug naar beneden. Hij huppelt achter me aan en zegt dat ik weg moet gaan....niemand kijkt me aan of zegt dat ik weg moet gaan alleen maar jij dus fuck off, ga iemand anders lastig vallen. Andere toeristen komen aan en hij laat me niet me rust. Ondertussen kijk ik gewoon langs hem heen en wijs hem naar de andere toeristen, waarschijnlijk omdat ik een vrouw ben mag ik niet kijken, want ik zie alleen maar mannen. Maar ik heb heel respectvol, hou genoeg afstand en heb me camera in me tas gestopt.

Ze maken grote houtstapels, die ze overgieten met ghee (soort boter), het lichaam wordt gebracht naar de ghat met een hoop heisa, dansen, drums en een hoop mensen. Dan wordt het lichaam even naast de Ganga gelegd en wordt het hoofd vrijgemaakt van zijn doeken om er water over te gieten van de Ganga, dan op het teken van de familie wordt het lichaam gedragen naar de stapel hout die klaar gemaakt. Hier wordt het lichaam opgelegd en ontdaan van alle versieringen en de drager, alleen het laken blijft vaak achter bij de persoon. Dan wordt het vuur aangestoken, dat kan door een "medewerker" van de ghat gebeuren of door de familie zelf. Het valt me op dat de meeste mensen hier hun hoofd kaalgeschoren hebben en later leer ik dat voordat iemand verbrand wordt scheren de mannen in de familie vaak hun hoofd kaal op een klein plukje na op het achterhoofd, om aan iedereen te laten zien dat er een belangrijk sterfgeval in de familie is geweest. Het compleet opbranden van de houtstapel en dus ook het lichaam duurt ongeveer een 1,5 uur daarna laten ze het nog even afkoelen voordat de familie de as kan komen halen om die op hun eigen manier uit te kunnen strooien in de Ganga.

Er blijven maar lichamen komen, de een ingetogen de ander met een hoop bombarie, maar alleen maar mannen, zelfs als ze een vrouw cremeren. Voor de Hindu`s is dit de enige manier om te reïncarneren....je oude lijf verbranden en terug geven aan de heilige rivier.

Na een poos hier gezeten te hebben loop ik terug want ik ben mijn hotel compleet voorbij gelopen en besluit ik wat te gaan eten bij een tentje in de buurt van het hotel. Ik heb niet heel veel honger, blijkbaar toch wel indruk gemaakt, dus neem ik een bananen&chocolade pannenkoek. Ondertussen zie ik ook dat ze hier snitschel (of hoe je het ook schrijft) verkopen....misschien een idee voor straks. Ik zit een poosje met een Franse jongen te praten als er 2 Nederlands mannen binnen komen, heel aardig, al wat ouder en getrouwd. Dit is hun 12de keer in India....WHY???? Ze gaan vaak een week of 4 in het noorden vertoeven en dan trekken ze naar het zuiden, waar de sfeer en de mensen relaxeder zijn. Ik moet echt naar het hotel want het is al bijna 16 uur maar we spreken af dat we mekaar vanavond tijdens de puja / aarti gaan proberen te zoeken en daarna gaan we snitschel eten!!

Aangekomen in het hotel ben ik echt bekaf, maar ik ga even naar de wc, pak me spullen en loop weer naar beneden. Me oude vriend brengt me naar me boot en daar begint de tocht. De mist is iets opgetrokken, maar het zicht is niet heel denderd. We varen een langs alle ghats, maar de bootmen kan niet veel Engels dus ik leer er niet heel veel van. Ook varen we langs de grote Burning ghats waar op dat moment 19 vuren aan het branden waren en er steeds nieuwe stapels gemaakt werden. Het is mooi om het eens van de andere kant te zien op een bootje waar het wat rustiger is. Ik koop een grote kom met bloemen en een kaarsje erin en laat die los op de rivier, later koop ik nog wat kleintjes en met een wens voor bepaalde mensen laat ik ook die los op de rivier. We komen weer terug op de burning ghat en hij zegt...no photo....no photo....yes I know!!!

Als je er zo over nadenkt is het eigenlijk wel een gek idee dat je als toerist daar zit te kijken naar de begrafenis van iemand zijn vader of moeder....dat deed me denken aan een gesprek die ik thuis had met Sanne hierover....stel je voor dat je je vader of moeder aan het begraven bent en je kijkt achterom en komt ineens een buslading vol met Japanners binnen om eens te kijken hoe dat hier in Nederland gebeurt....dan sta je ook raar te kijken! Hier is dat eigenlijk hetzelfde, maar zijn ze er iets meer aan gewend denk ik, dat er mensen komen kijken, want ik geloof echt niet dat de mensen die er allemaal zaten familie was van iemand, maar omdat je blank bent en ook nog eens een vrouw mag het niet....

Vanuit de burning ghat wilde ik dat hij me naar het hotel bracht, het werd al aardig fris, dus voordat ik naar de main ghat toe zou lopen voor de aarti wilde ik me vest halen in het hotel. Aangekomen in het hotel, pak ik me vest van de kamer en zie dat ik al moet gaan lopen wil ik het optijd redden, pfffff wat een dag! Als ik aan kom lopen bij de main ghat heeft Jeroen me al gespot en heeft zelfs een plekje voor me vrij gehouden...toppie!

De ceremonie is werkelijk betoverd, meeslepend en vooral vreemd, omdat je er geen woord van verstaat. Er staan 5 jongens los van elkaar op ieder hun verhoogd platform, de middelste jongen heeft een beeld van Shiva op zijn platform staan, de god waarvoor deze ceremonie is bedoeld. Eerst doen ze een mantra met wierook en bellen, iedere keer het zelfde dansje maar dan een kwartslag gedraaid, dan met een bak met rook en een bel, dan met een hele grote kaarsenstandaard, dan met een vuurding in de vorm van een slang en ze sluiten af met een soort van waaier en een bel....het is heel lastig om uit te leggen. Tussen de veranderingen van instrumenten door sprenkelen ze water of bloemen. Ondertussen staat er iemand met een drum voor de bass te zorgen en wordt er als een malle aan de bellen die boven hun hoofden hangen getrokken.... De gehele ceremonie duurt ongeveer zo`n  3 kwartier, daarna stormt iedereen naar voren voor een zegening of zie iets om even met hun hand door het vuur heen te gaan en dat over hun hoofd heen te wrijven.

Wat ik al zei het is iets heel lastig uit te leggen, maar ik heb wat foto`s en wat filmpjes dat maakt het misschien makkelijker te begrijpen. Tijdens de ceremonie lopen er ook gewoon mensen tussen iedereen met lichamen boven hun hoofd, cremeren stopt hier voor niemand! Ik heb wel gehoord dat ze hier geen kinderen, geen ongetrouwde vrouwen en geen holy men cremeren...vraag me niet waarom dat is gewoon zo zeggen ze dan!

Vanuit hier naar de Lotus gelopen voor de lang verwachten snitschel!!! John en Jeroen hadden het al gegeten en zeiden dat hij echt lekker was dus ik ga ervoor! En wat was hij lekker, met championsaus, sla en gebakken aardappeltje...ik ga morgen weer snitschel eten!!! Na nog wat geklets te hebben met elkaar en nog een Nederlands koppel zijn we naar het hotel gegaan en afgesproken dat we mekaar hier morgen weer zien voor het ontbijt.

Nu lekker slapen!

Veuvje